andrebogaert.be

Wat gaat er mis in het rijkste land van de wereld, de VS? Het boek van twee Britse sociale wetenschappers, Kate Pickett en Richard Wilkinson, geeft een duidelijk antwoord: niet het aantal armen, dat er leeft, of de mate van hun armoede maar wel de ongelijkheid tussen arm en rijk, een ongelijkheid die in de Verenigde Staten sinds de jaren zeventig onrustbarend is gestegen.
Volgens de auteur van de recensie zit dit boek vol met interessant cijfermateriaal. En het maakt duidelijk dat armoede inderdaad ook een relatief begrip is.

Georges Monbiot is hier weer op zijn best. Helaas zullen onze fameuze belastingontduikers hem niet lezen. Veel geld maakt immers gelukkig, niet waar?
Ik vrees dat ook Tom Boonen zo’n artikels niet leest. Die vertrekt weer naar Monaco, om de belastingen te ontduiken, maar dat zal zijn populariteit niet schaden. We leven nu eenmaal in een land, dat paradoxaal genoeg sommige belastingontduikers als helden aanbidt. Maar dat dan op andere ogenblikken vloekt en tiert, wanneer “de staat” niet vlug genoeg de wegen repareert of de treinen niet stipt genoeg doet rijden…

Heel wat van mijn vrienden hebben hun twijfels bij de ernst van de klimaatsituatie en vooral bij de oorzaak ervan (de uitstoot van CO-2 door de menselijke activiteit). Daarbij beroepen ze zich ook wel eens op de discussie in wetenschappelijke kringen tussen de wetenschappers die achter de officiële theorie van de opwarming van de aarde door menselijke activiteit staan en zij die sceptisch of zelfs uitgesproken vijandig staan tegenover deze opvatting.
Het overzicht van Noorderblog (VPRO-Nederland) kan misschien sommigen helpen om zich wat dieper en vollediger te informeren over de kwestie. Dat zal het niveau van de discussie ongetwijfeld ten goede komen.

Geregeld komt Pakistan in het nieuws, vooral dan wanneer het gaat over de oorlog in Afghanistan en de drôle de guerre, die de VS onverklaard voert in de grensregio met Afghanistan: de oorlog met onbemande vliegtuigjes, die altijd weer ‘terroristen’ doden. Terroristen, die meestal gewone burgers blijken te zijn.
Dat brengt freelance-journalist Pratap Chatterjee ertoe de vergelijking te trekken met de oorlog in Cambodja, ten tijde van Viëtnam, oorlog die de machtsovername van Pol Pot daar en de ‘killing fields’ heeft mogelijk gemaakt of zelfs bevorderd. Al loopt elke vergelijking mank, toch is het goed zich die tijden in herinnering te brengen, wanneer nu in Pakistan een even ontwrichtend oorlogsspelletje wordt gespeeld.

Sinds bekend werd dat André Léonard de nieuwe aartsbisschop van België wordt, is weer binnen en buiten de kerk heel wat kritiek naar boven gekomen op zijn standpunt over homofilie.
Terecht, als je het mij vraagt. Uiteraard zullen veel christenen dat ook vinden, om maar te zwijgen van de homo’s en lesbiennes zelf.
Maar dat neemt helaas niet weg dat Léonard in de katholieke kerk helemaal niet alleen staat met zijn dubieuze uitspraken. En dat je dan ook zelden een tegenstem hoort in diezelfde katholieke kerk.
Daarom vind ik het bemoedigend dat iemand als bisschop Spong, jarenlang bisschop van de episcopaalse kerk in Newark, VS, op dit punt heel duidelijke taal spreekt. Hij behoort inderdaad wel niet tot de rooms-katholieke kerk. Maar hij leeft en werkt in een land, waarin heel wat van zijn zgn. geloofsgenoten het nog bruiner bakken dan de katholieke kerk…

Ik heb van de nieuwste film Avatar slechts enkele korte episodes en enkele foto’s gezien. Dat hij zoals Monbiot beweert een diepere betekenis heeft, wist ik niet. Maar dan, wat voor een betekenis! In mijn geschiedenis van Amerika ben ik daar al uitvoerig op ingegaan: de ‘uitmoording’ van de oorspronkelijke bewoners van dat continent, weliswaar meestal door ziektes, meegebracht door de Europeanen, maar mee in de hand gewerkt door de slechte behandeling van die mensen.
Je kan dus best begrijpen dat hele groepen mensen in de VS niets van die film moeten hebben. We zijn inderdaad meesters in het ontkennen van de eigen geschiedenis met zijn falen en misdaden… (zie het verhaal van de Duitse musicus).

Vijftien jaar geleden verscheen het boek van John Bellamy Foster met die titel. De auteur erkent dat hij in die tijd nog te optimistisch was: de situatie is erger dan hij zelf voorzag. Vooral in Zuid Azië is de toestand alarmerend.
Waar wachten de beleidsmensen nog op om het tij alsnog te keren? Kunnen we ons nog permitteren een internationale conferentie te laten mislukken?

Je hebt boeken, romans die je confronteren met een wijze van leven, die je ‘postmodern’ zou kunnen noemen. Ik denk aan de romans van Iris Murdoch en van de recente Nobelprijswinnares Doris Lessing. Postmodern, niet zozeer omwille van hun stijl, maar omwille van de levensopvattingen en psychologie van hun personages.
Toen ik onlangs de trilogie van Stieg Larsson las, had ik een beetje dezelfde indruk, ook al gaat het hier om een genre dat misschien in een andere literair vakje thuis hoort.
En omdat ik onlangs nog een paar dagen in Stockholm verbleef, de stad waar het verhaal zich grotendeels afspeelt, was ik meer dan gewoon geïnteresseerd in wat Christopher Hitchens daarover te vertellen heeft. En dat bevestigt mijn vermoeden, nl. dat Stieg Larsson volop in deze tijd heeft geleefd (hij stierf in 2004) en dat zijn werk meer met de werkelijkheid te maken heeft dan het genre zou doen vermoeden.

Gisteren is de wet op de verzekering tegen ziekte voor miljoenen veelal arme Amerikanen door de kamer geraakt met een nipte meerderheid. Het is een aarzelend en pover begin van een ‘change’, die Obama zeer ter harte gaat. Of de rest zal volgen weet niemand behalve misschien God (als hij bestaat). Over de betekenis van deze eerste stemming, lees hier een behartenswaardig commentaar.

Dit is een hartverwarmend verhaal van mensen, die proberen de landbouw opnieuw uit te vinden om hem duurzamer te maken. Het kan inspirerend werken op die boeren onder ons, die zich zorgen maken over de verandering van het klimaat, de erosie en andere problemen van de huidige tijd. Wie weet kunnen ze eens een reisje organiseren naar Kansas?

In de marge van het fameuze Beagle-experiment van de VPRO hebben twee Vlaamse wetenschappers uit Leuven interessante opzoekingen gedaan naar de oorsprong en levenscyclus van de Bilharzia-parasiet, na de malaria de meest voorkomende ziekteparasiet in het Zuiden.

President Obama staat voor heel moeilijke beslissingen in de oorlog in Afghanistan, Pakistan en Irak. Misschien kunnen stemmen uit het graf hem helpen!